Voor de periode waarin men buiten het Belgisch grondgebied verbleef, dient te worden bewezen dat er tijdens die periode "een daadwerkelijke band met België is bewaard gebleven".

Het is aan de procureur des Konings van Brussel om deze band met België te beoordelen. Hij baseert zich hiervoor op adviezen van de plaatselijke parketten en ambassades/consulaten van België in dat land.

In het intern reglement van de Kamer wordt in volgende gevallen, voor wat betreft de naturalisatie, verblijf in het buitenland gelijkgesteld met verblijf in België (vaak gaat het natuurlijk om een combinatie van factoren):

• Indien de ouders of grootouders Belg zijn
   
• Indien je de vereiste duur hier hebt verbleven maar om familiale of beroepsredenen nu niet meer in België bent
   
• Indien je nog niet in België bent, maar reeds vroeger een band met België hebt gehad

In de praktijk blijkt het bewijs van deze "werkelijke band met België" echter absoluut niet zo gemakkelijk te zijn.

Deze mogelijkheid is dan ook eerder uitzondering dan regel!
Het feit dat je bijvoorbeeld getrouwd bent met een Belg zal niet volstaan als enkel feit om 'werkelijke banden' met België te hebben behouden.

In dit - uitzonderlijke - kader kan ook Art. 10 lid 2 Vreemdelingenwet van belang zijn: dat bepaalt dat de vreemdeling die aan alle voorwaarden voldoet om de Belgische nationaliteit te verkrijgen, te herkrijgen of te verwerven via nationaliteitskeuze, van rechtswege wordt toegelaten tot een verblijf op het grondgebied van meer dan 3 maanden.